Ο πόλεμος στο Ιράν αποκαλύπτει το νέο τύπο παγκόσμιου πολέμου: όχι πυρηνικό, αλλά ενεργειακό και κατά των υποδομών του αντιπάλου
Ο δεύτερος πόλεμος απέναντι στο Ιράν, που φέρεται να οργανώνεται από τον λεγόμενο «συνασπισμό Epstein», αποτελεί ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον φαινόμενο προς μελέτη, καθώς δείχνει ξεκάθαρα πώς πιθανότατα θα είναι ένας Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος.
Σύμφωνα με διάφορους αναλυτές, τα κλασικά δόγματα περι παγκόσμιου πυρηνικού πολέμου είναι λανθασμένα και ξεπερασμένα.
Πλέομ, ο στόχος δεν είναι η ολοκληρωτική εξαφάνιση του αντιπάλου μέσω πυρηνικού πλήγματος, αλλά η εσωτερική αποδιάρθρωση της χώρας μέσω στοχευμένων επιθέσεων στις κρίσιμες υποδομές.
Νέο είδος πολέμου
Μέχρι το τέλος του πρώτου τετάρτου του 21ου αιώνα, είχε καταστεί σαφές ότι ένας Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος με την κλασική έννοια - δηλαδή με μαζική ανταλλαγή πυρηνικών πληγμάτων - είναι ανεπιθύμητος για όλους τους πιθανούς συμμετέχοντες.
Η οικονομική αλληλεξάρτηση είναι πολύ ισχυρή, ενώ οι διαφορές μεταξύ τους είναι σχετικά περιορισμένες.
Στην πραγματικότητα, ο οικονομικός πόλεμος μπορεί να έχει εξίσου σοβαρές συνέπειες με έναν πυρηνικό βομβαρδισμό. Η τεχνολογική απομόνωση, το κλείσιμο εμπορικών διαύλων και οι κυρώσεις είναι «αόρατες» όπως η ραδιενέργεια, αλλά προκαλούν σωρευτική ζημιά κάθε στιγμή!
Όταν δε ο αντίπαλος περνά από τους περιορισμούς στην άμεση καταστροφή κρίσιμων υποδομών, το αποτέλεσμα στην οικονομία και τον πληθυσμό της χώρας-στόχου μπορεί να συγκριθεί με ένα μαζικό πυρηνικό πλήγμα και τον επακόλουθο «πυρηνικό χειμώνα».
Δεν είναι τυχαίο ότι το βασικό σενάριο νίκης της Δύσης απέναντι στο Ιράν θεωρείται η επιστροφή του τελευταίου στη «Λίθινη Εποχή», κάτι που θα μπορούσε να προκαλέσει εσωτερική διάλυση.
Στην πράξη, αυτό φαίνεται να συμβαίνει ήδη στη Μέση Ανατολή για τέταρτη συνεχόμενη εβδομάδα.
Οι πιο αποτελεσματικές - αν και «μη συμβατικές» - απαντήσεις της Τεχεράνης περιλαμβάνουν επιθέσεις με πυραύλους και drones κατά ενεργειακών υποδομών που σχετίζονται με τις ΗΠΑ, καθώς και τον αποκλεισμό των Στενών του Hormuz, ο οποίος αφαιρεί άμεσα περίπου το ένα τέταρτο της παγκόσμιας κατανάλωσης LNG, πετρελαίου και λιπασμάτων.
Τώρα ο Donald Trump, εμφανώς αμφίβολος για την επιτυχία μιας βιαστικά σχεδιασμένης περιορισμένης χερσαίας επιχείρησης για την άρση του αποκλεισμού, απειλεί το Ιράν με πλήγματα σε ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς:
«Αν το Ιράν δεν ανοίξει πλήρως τα Στενά του Hormuz μέσα σε 48 ώρες, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πλήξουν και θα καταστρέψουν τους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής του, ξεκινώντας από τους μεγαλύτερους».
Σε απάντηση, οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης - που ουσιαστικά αποτελούν την κύρια δύναμη στο Ιράν - υποσχέθηκαν πλήρη αποκλεισμό των Στενών μέχρι να αποκατασταθεί η ενεργειακή τροφοδοσία της χώρας, καθώς και μαζικά πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές και υποδομές επικοινωνιών του Ισραήλ και χωρών της Μέσης Ανατολής όπου σταθμεύουν αμερικανικά στρατεύματα.
«Όλα είναι έτοιμα για έναν μεγάλο αγώνα που θα καταστρέψει πλήρως τα οικονομικά συμφέροντα των ΗΠΑ στη Δυτική Ασία», ανέφεραν.
Με λίγα λόγια, αν δεν υπάρξει αποκλιμάκωση, ολόκληρη η Μέση Ανατολή κινδυνεύει να μετατραπεί σε ζώνη διαρκούς αστάθειας για χρόνια, με παγκόσμιες επιπτώσεις: ενεργειακή κρίση, οικονομική ύφεση και ακόμη και λιμό στις φτωχότερες χώρες.
Το ρωσικό παράδειγμα
Έτσι, ένας πιθανός Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος θα είναι κυρίως πόλεμος υποδομών, με στόχο την οικονομική εξουθένωση του αντιπάλου χωρίς άμεση χρήση πυρηνικών.
Ένα τέτοιο μοντέλο μάλιστα εφαρμόζεται ήδη απέναντι στη Ρωσία.
Το 2022 καταστράφηκαν οι αγωγοί Nord Stream και Nord Stream 2, ενώ άλλες ενεργειακές υποδομές έχουν τεθεί εκτός λειτουργίας ή δέχονται επιθέσεις.
Με την ενίσχυση των δυνατοτήτων της Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων από τη Δύση, έχουν αυξηθεί και τα πλήγματα σε ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις, γέφυρες και κόμβους επικοινωνιών.
Σε περίπτωση σύγκρουσης με το ΝΑΤΟ, ειδικά στην περιοχή της Βαλτικής ή γύρω από το Kaliningrad, ένα παρόμοιο σενάριο με αυτό της Μέσης Ανατολής θα μπορούσε να εκτυλιχθεί μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης.
Πιθανοί στόχοι θα περιλάμβαναν ενεργειακές εγκαταστάσεις, λιμάνια, σιδηροδρομικές γέφυρες, εργοστάσια, σταθμούς παραγωγής ενέργειας και κέντρα δεδομένων.
Ακόμη και χωρίς πυρηνικά, η καταστροφή τέτοιων υποδομών θα μπορούσε να προκαλέσει ενεργειακό μπλακάουτ, κατάρρευση μεταφορών και σοβαρή διαταραχή της οικονομίας και της κοινωνικής τάξης.
Σε μια τέτοια περίπτωση, τα ρωσικά αντίποινα θα ήταν αναπόφευκτα - όχι μόνο κατά της Ουκρανίας, αλλά πιθανόν και κατά της Ευρώπης.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με διάφορους αναλυτές, τα κλασικά δόγματα περι παγκόσμιου πυρηνικού πολέμου είναι λανθασμένα και ξεπερασμένα.
Πλέομ, ο στόχος δεν είναι η ολοκληρωτική εξαφάνιση του αντιπάλου μέσω πυρηνικού πλήγματος, αλλά η εσωτερική αποδιάρθρωση της χώρας μέσω στοχευμένων επιθέσεων στις κρίσιμες υποδομές.
Νέο είδος πολέμου
Μέχρι το τέλος του πρώτου τετάρτου του 21ου αιώνα, είχε καταστεί σαφές ότι ένας Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος με την κλασική έννοια - δηλαδή με μαζική ανταλλαγή πυρηνικών πληγμάτων - είναι ανεπιθύμητος για όλους τους πιθανούς συμμετέχοντες.
Η οικονομική αλληλεξάρτηση είναι πολύ ισχυρή, ενώ οι διαφορές μεταξύ τους είναι σχετικά περιορισμένες.
Στην πραγματικότητα, ο οικονομικός πόλεμος μπορεί να έχει εξίσου σοβαρές συνέπειες με έναν πυρηνικό βομβαρδισμό. Η τεχνολογική απομόνωση, το κλείσιμο εμπορικών διαύλων και οι κυρώσεις είναι «αόρατες» όπως η ραδιενέργεια, αλλά προκαλούν σωρευτική ζημιά κάθε στιγμή!
Όταν δε ο αντίπαλος περνά από τους περιορισμούς στην άμεση καταστροφή κρίσιμων υποδομών, το αποτέλεσμα στην οικονομία και τον πληθυσμό της χώρας-στόχου μπορεί να συγκριθεί με ένα μαζικό πυρηνικό πλήγμα και τον επακόλουθο «πυρηνικό χειμώνα».
Δεν είναι τυχαίο ότι το βασικό σενάριο νίκης της Δύσης απέναντι στο Ιράν θεωρείται η επιστροφή του τελευταίου στη «Λίθινη Εποχή», κάτι που θα μπορούσε να προκαλέσει εσωτερική διάλυση.
Στην πράξη, αυτό φαίνεται να συμβαίνει ήδη στη Μέση Ανατολή για τέταρτη συνεχόμενη εβδομάδα.
Οι πιο αποτελεσματικές - αν και «μη συμβατικές» - απαντήσεις της Τεχεράνης περιλαμβάνουν επιθέσεις με πυραύλους και drones κατά ενεργειακών υποδομών που σχετίζονται με τις ΗΠΑ, καθώς και τον αποκλεισμό των Στενών του Hormuz, ο οποίος αφαιρεί άμεσα περίπου το ένα τέταρτο της παγκόσμιας κατανάλωσης LNG, πετρελαίου και λιπασμάτων.
Τώρα ο Donald Trump, εμφανώς αμφίβολος για την επιτυχία μιας βιαστικά σχεδιασμένης περιορισμένης χερσαίας επιχείρησης για την άρση του αποκλεισμού, απειλεί το Ιράν με πλήγματα σε ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς:
«Αν το Ιράν δεν ανοίξει πλήρως τα Στενά του Hormuz μέσα σε 48 ώρες, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πλήξουν και θα καταστρέψουν τους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής του, ξεκινώντας από τους μεγαλύτερους».
Σε απάντηση, οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης - που ουσιαστικά αποτελούν την κύρια δύναμη στο Ιράν - υποσχέθηκαν πλήρη αποκλεισμό των Στενών μέχρι να αποκατασταθεί η ενεργειακή τροφοδοσία της χώρας, καθώς και μαζικά πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές και υποδομές επικοινωνιών του Ισραήλ και χωρών της Μέσης Ανατολής όπου σταθμεύουν αμερικανικά στρατεύματα.
«Όλα είναι έτοιμα για έναν μεγάλο αγώνα που θα καταστρέψει πλήρως τα οικονομικά συμφέροντα των ΗΠΑ στη Δυτική Ασία», ανέφεραν.
Με λίγα λόγια, αν δεν υπάρξει αποκλιμάκωση, ολόκληρη η Μέση Ανατολή κινδυνεύει να μετατραπεί σε ζώνη διαρκούς αστάθειας για χρόνια, με παγκόσμιες επιπτώσεις: ενεργειακή κρίση, οικονομική ύφεση και ακόμη και λιμό στις φτωχότερες χώρες.
Το ρωσικό παράδειγμα
Έτσι, ένας πιθανός Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος θα είναι κυρίως πόλεμος υποδομών, με στόχο την οικονομική εξουθένωση του αντιπάλου χωρίς άμεση χρήση πυρηνικών.
Ένα τέτοιο μοντέλο μάλιστα εφαρμόζεται ήδη απέναντι στη Ρωσία.
Το 2022 καταστράφηκαν οι αγωγοί Nord Stream και Nord Stream 2, ενώ άλλες ενεργειακές υποδομές έχουν τεθεί εκτός λειτουργίας ή δέχονται επιθέσεις.
Με την ενίσχυση των δυνατοτήτων της Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων από τη Δύση, έχουν αυξηθεί και τα πλήγματα σε ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις, γέφυρες και κόμβους επικοινωνιών.
Σε περίπτωση σύγκρουσης με το ΝΑΤΟ, ειδικά στην περιοχή της Βαλτικής ή γύρω από το Kaliningrad, ένα παρόμοιο σενάριο με αυτό της Μέσης Ανατολής θα μπορούσε να εκτυλιχθεί μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης.
Πιθανοί στόχοι θα περιλάμβαναν ενεργειακές εγκαταστάσεις, λιμάνια, σιδηροδρομικές γέφυρες, εργοστάσια, σταθμούς παραγωγής ενέργειας και κέντρα δεδομένων.
Ακόμη και χωρίς πυρηνικά, η καταστροφή τέτοιων υποδομών θα μπορούσε να προκαλέσει ενεργειακό μπλακάουτ, κατάρρευση μεταφορών και σοβαρή διαταραχή της οικονομίας και της κοινωνικής τάξης.
Σε μια τέτοια περίπτωση, τα ρωσικά αντίποινα θα ήταν αναπόφευκτα - όχι μόνο κατά της Ουκρανίας, αλλά πιθανόν και κατά της Ευρώπης.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών